.

ในความรู้สึกส่วนตัว พิสูจน์อักษรเป็นงานที่ค่อนข้างละเอียดยุบยิบมาก
คือต้องอ่าน ตรวจทาน แก้ตัวสะกดอยู่หลายต่อหลายรอบ
กว่าจะได้ต้นฉบับสมบูรณ์ที่ไม่มีข้อผิดพลาดด้านการสะกดคำ
นอกจากจะต้องใช้ภาษาไทยถูกต้อง สะกดคำไม่ผิดพลาด
ยังต้องมีน้ำอดน้ำทนในการอ่าน ตรวจหาคำที่สะกดผิด (ที่มันอาจจะหลุดรอดสายตาไปไหนต่อไหนได้)

งานพิสูจน์อักษรเป็นงานที่ค่อนข้างอยู่เบื้องหลัง
ถ้าหากหนังสือที่ตีพิมพ์ออกมาดี คนที่จะได้รับคำชมอาจจะเป็นผู้เขียน ผู้แปล สำนักพิมพ์
บรรณาธิการ แม้กระทั่งจัดรูปเล่มออกมาสบายตา ฝ่ายศิลป์ก็จะได้รับคำชมไปด้วย

น้อยรายที่อ่านหนังสือแล้วจะบอกว่า "อุ๊ย เล่มนี้สะกดไม่ผิดเลยล่ะเธอ เค้าพิสูจน์อักษรกันเก๊งเก่ง "
คือมันเหมือนเป็นหน้าที่อยู่แล้ว ที่จะต้องใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องจริงมั้ย

.

แต่ถ้าหนังสือเล่มใดที่มีการสะกดคำผิดพลาด
สำนักพิมพ์จะถูกประณามทันที (กรณีไม่มีพิสูจน์อักษร)
แต่ถ้ามีคนทำหน้าที่นี้ปุ๊บ ก็เตรียมรับเละได้แน่ๆ

 

กรณีตัวอย่าง

ที่มา: http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K7044269/K7044269.html

 

ป.ล.

ไม่เคยเป็นพิสูจน์อักษรแบบจริงๆ จังๆ กับเค้านะคะ เคยแต่เป็น บ.ก.
เคยจะสมัครฝึกงานเป็นเด็กพิสูจน์อักษรแล้วร่วงรอบสัมภาษณ์กับทำข้อสอบล่ะ

 

ป.ล. อีกที

รูปมีตกแต่งนิดหน่อยนะคะ ให้แคปเจอร์ได้แคบๆ จริงๆ หัวข้อกระทู้มันยืดออกไปอ้ะ

 

ป.ล. สุดท้าย

เดี๋ยวนี้ภาษาวิบัติก้าวไกลไปทุกทีๆ
คำว่าเพื่อน กลายเป็น เพิ่ลๆ
คำว่าชื่อ กลายเป็น เช่อ

น้องๆ หนูๆ รู้มั้ยเนี่ยว่าการติดพิมพ์ภาษา Chat เป็นนิสัย
มันจะทำให้ติดในการทำงาน การพูดในอนาคต เสียหา